ÇABUK MAHALLESİNDE YATAN HABERCİ

GEÇMİŞ OLSUN

2008-02-07T14:19:00.001+02:00

Son imamın oğlu Mehmet TARZAN oğlu Metin ÇABUK Geçen ay başında Katarakt operasyonu geçirmiştir.
Ardından sağ bacağında damar tıkanıklığı teşhisi nedeniyle Anjiyo olmuş 3 ay tedavi ve dinlenme tavsiye edilmiştir. Sultani ÇABUK'un cenazesiyle aynı tarihlere rastlayan bu operasyonlar nedeniyle Ankara cenazade bulunamamıştır.
Kendisine geçmiş olsun dileklerini iletiyoruz.

Hüseyin-Makbuleden doğma Salih oğlu Ersan ÇABUK'un peygamber sünnetli doğan oğlu ''DENİZ'' malum sebepten dolayı cerrahi operasyon için Bilkent ATATÜRK Hastanesinde yatırılmıştır.
Operasyon şu saatlerde devam etmektedir, GEÇMİŞ OLSUN...

07.01.2008 13.30

soldaki resimde ''ağzı açık'' Deniz
Sağdaki resim soldan sağa Metin ,Yogi baba ''Adnan ÇABUK'' Yogi babanın eşi Doplito ÇABUK

Yogi baba hakkında bilgi için Habercinin sitesinde önemli linkler http://nebilcabuk.blogcu.com/

ACI KAYIP SULTANİ ÇABUK

2008-02-05T16:14:00.000+02:00

Son İMAM Ammo Abdulhalimin gelini Sultani ÇABUK, uzun süredir özel şartlar altında ihtimamla bakıldığı ANKARA BİRLİK mahallesindeki ÖZEL Tatlı DİL huzurevindeki odasında 25 ocak 2008 de hayata gözlerini yumdu.
1998 şubatında rahmetli olan eşi Münir ÇABUK'un Ankara Karşıyakadaki kabri üzerine defnedildi Ruhu şad olsun.
28.01.2008 yatsı namazından sonra K.ören Ş.Tayfun sümer sk. Üçgül mescidinde Mardin'den Hafız ALİ ve Ankaradan HOCA İsmail DOĞMUŞÖZ'ün birlikte okudukları Mevlidin görüntülerini yakında burada izlemeniz mümkün olacaktır.

Bu kitabı okuyun, Mardin hakkında bilmediğiniz çok şey var...

2008-02-05T15:03:00.000+02:00

KARTAL YUVASI -MARDİN TARİHÇEDİR-

Stratejik konumu nedeniyle Mardin kenti, tarih boyunca çeşitli devletlerin ele geçirmeyi hedeflediği bir yer olmuştur. Kent bundan dolayıdır ki defalarca kuşatılmış, dinlerin çarpışma alanı olmuştur. Ve belki de bu nedenledir ki bu önemli neden ve coğrafi konum kentin daha büyük bir yerleşim alanı olmasını, bir metropol olmasını engellemiştir.

Kartal Yuvası’nda anlattıklarımız Mardin’in ilginç öyküsüdür. Bu öyküde (600’lü yıllarda henüz Türkler oralarda yoktur) çeşitli ırkların ve dinlerin ilişkileri, çelişkileri, benzerlikleri ve gücü ele geçirme uğraşları anlatılır. Aslında Mardin’in öyküsünü bugüne dek anlatmayı-hikâye etmeyi-hiçbir yazar cesaret etmemiştir. Çünkü dinler ve ırklara rağmen olanları anlatmak ya da bulmak, zor olduğu kadar da diyalog dışı sayılmıştır belki de. Biz dinlerin kutsiyetine inanarak ana öykü örgüsünü pozitif düşüncelerle-olması gereken biçimde-anlatmaya çalıştık. Tabii ki tarihi romanda bizim de bir kurgumuz oldu ve bu kurgu, güçlü surları ile yüksek bir dağın tepesinde bulunan Mardin Kalesi’nin kimsenin almaya gücü yetmeyen duruşunun, heybetinin, baş eğişinin olabilirlik anlatımıdır. Dinlerin mitolojik esintilerinin dışında savaş, barış, anlaşma, çıkar, zarar, korku, çarenin akılla harmanlandığı olay örgüsü böylesi bir hikâyede olabilir(di). Çünkü her türlü kutsallık, kahramanlık, destan ve mitolojinin, olduğu kabul edilenin dışında-aslında olması istenendir!-olabilirliği, bir mantıklı anlatımı vardır. İşte Mardin’in öyküsünü böylesi bir pozitif düşünce alanında kurguladım. Yararlandığım kaynakların (kitapların) yanında anonim olarak anlatılanlar-anlatılanların 600’lü yıllardakilerle giyim kuşam dışında epeyce benzerlikleri vardır-tarihe açılan gedikler gibiydi. 600’lü yıllarda Doğu Roma İmparatorluğunun eyaletlerini aşırı vergilere bağlaması Hıristiyan, Yahudi, Zerdüşt gibi dini zümreleri rahatsız etmiştir. İşte böylesi şartlar İmparatorluğun İslam Arap ordularının istilasına direncini kırmıştır. Ve bizim öykümüz Arap, Süryani, Kürt, Ermeni, Bizans (Yunan), Pers halklarının hâkim olma, yaşama, direnme veya istila eylemlerinin olduğu (Yukarı) Mezopotamya’da yaşananları betimlemektedir. Romanda olayların betimlenmesinde ırklar ve dinler karşısında eşit mesafede olunmuş, akıl ve mantıktan kaçınılmamıştır.

Romanın ana örgüsünü temsil den Mardin Kalesi Osmanlı’ya da damgasını vurarak çeşitli tarihsel faktörlerin etkileşmesine neden olmuştur. Kürt, Türk, Arap, Ermeni, Süryani köylü ve göçebelerin tarımsal (feodal) ekonomileriyle bağlantılı olarak Kürt, Arap aşiret reislerine verilen aristokrasi unvanlarıyla Ağalık (Beylik) bağımsız bir kurum olarak günümüz Cumhuriyet’ine kadar sürmüştür.(Bugün Mardin Türkiye’nin bir kentidir.) Merkezi yönetimin nerdeyse siyasi, ekonomik ve toplumsal temsilcisi kabul edilen bu yöntem dirlik ve birlik unsuru olarak görülmektedir. Ve yerel aristokrasi ile gelinen noktanın bu bölgede binlerce yıldır olanlardan başka bir şey olmadığıdır. Aşiret, bey, ağa, şeyh, seyyid gibi ilişkilerin bolca yaşandığı Mardin’de Kürtçe, Ermenice ve Arapça’nın yanında İsa’nın dili Aramca’nın (Süryanice) konuşulması bölgedeki otantik dillere bir örnektir. Şu an itibariyle Mardin’de en kalabalık etnik grup Sünni Kürtlerdir. Mardin merkezinde bazı Kürtler Araplaşmıştır. Ayrıca bölgede uzun yıllar “güneşe ve ateşe tapanların dini” olarak bilinen Şemsilik (Zerdüştlük), “Şeytanı melek sayanların dini” olan Yezidilik (kimine göre “İslamiyet’ten sapma” kimilerine de bir “Kürt dini” sayılır), Hıristiyanlık ve Yahudilik birlikte uzun yıllar, arkaik inanç ve dinler olarak birlikte yaşayabilmiştir.

Nihayet biz bu garip kentimiz Mardin’in öyküsünü yazmaya çalışırken tüm etnik gruplara ve dinlere hoşgörüyle sığındık. Bugün Türk, Kürt, Arap, Ermeni (yok denecek kadar azdırlar), Süryani etnik gruplarının kardeşçe yaşadığı Mardin’in yazmaya çalıştığım öyküsü, okurlarımı heyecanlı bir zaman tüneline sokacağı düşüncesindeyim. Ve bu kitap rahiplerle dolu surların içinde, Roma kuvvetlerinin ve İslam komutanlarının anahtarı elinde mücadelesini anlatır. Şemsilerin ve Yahudilerin zayıflığının yanında, itaat edenlere barışla yaklaşma, direnenlere de kılıçla yok etmenin yolları sanki kendiliğinden açılmıştır bu öyküde.

Bülent TEKİN

internetten üzerinde satın almak için (aşağıdaki linki kopyalayıp adres çubuğunuza yapıştırarak ulaşabilirsiniz. )

www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=128792
www.tulumba.com
www.kitapnoktasi.com

Kitapevleri

ANKARA ÇARÇIRA kitapevi SELANİK cd. Eğin işhanı kat.2 no.44/6 Kızılay-tlf:4255478

İSTANBUL Peri yayınları:Söğütlüçeşme Cad. Nuhoğlu Apt.No:10/19(tlf:02163472644 Cep:0533 4880112) Kadıköy

MARDİN Uçar kırtasiye
KIZILTEPE Kelepir kitapevi
DİYARBAKIR Avesta kitapevi

Halamın defnini müteakip Amcamı ziyaretimiz

2007-07-02T18:49:00.000+03:00

ABDULLAH EFENDİ 'nin kızı AYŞE HÜSEYİN DEDE'min halası

2007-05-28T08:50:00.000+03:00

Anlayacağınız HÜSEYİN DEDE'min halası !

AMME AYŞE nin 7 çocuğu olur İSMAİL,KAMİLE,LATİFE,MAĞRUFA,FİNCE,İBRAHİM,HALİL

Bu yedi kardeşten benim tanıdıklarım MAĞRUFA nın çocukları VASFİYE ,MÜNİRE, ZEKİYE, MÜNİR. Camcı olan Münir ÇABUKOĞLU nun kurduğu ANADOLU CAM ölümünden sonra şirketleşerek İZOCAM ve SİKA nın Güneydoğudaki en büyük bayilerinden olmuştur, Çocukları Hamit ,Sedat, Vedat, Serdar, Zühal
Münire nin GÜLSEREN ,ŞEHMUS,SELMA,HIDIR 4 Çocuğu var Şehmus bu yıl içinde rahmetli olmuştur,Hıdır Mardin köyişlerinde çalışıyor.

ZEKİYE de namı diger HALE ZEKO olmalı,6 Çocuğu olmuş Ali, Muhammed, Halise,Emine,Suphi, Suphiye

FİNCE,HAFIZ DAVUD 'la evleniyor URFA viranşehir'e göçediyor, şu an hayattadırlar üç çocukları olur HALİS ve ATA ölmüş,HALİSE ise hayatta Halisenin eşi TEVFİK rahmetli olmuş ,dört çocugu var ,VEYSİ yi acı bir TRAFİK kazasında kaybetti, .., BİRGÜL ve ADNAN , Adnan DİNÇER Siyasal mezunu mülkiyeli, kaymak gibi kaymakamlık hakkından vazgeçip memleketi insanına istihdam yaratmak için kurduğu şirketle Viranşehirin en büyük un fabrikasını kurmuş fakat TC nin malum krizlerinden birinde payını alıp yenilgiye uğramış, uzun yıllar sonra Mardin havaalını müdürü olup bir yılın ardından kendi isteğiyle Ankara GENEL MD. gelerek DHMI de görev yapmaktadır.
Birçoklarınızın bildiği gibi üç çocuğu var TEVFİK FATİH,TİMUR ,GÖNÜL.
Avukat TEVFİK FATİH DİNÇER aynı zamanda ÇABUKLAR A.Ş ninde avukatı Devam edecek....

MARDİNLİ ABDÜLMECİT HOCA babası ABDULLAH HOCA

2007-05-20T14:51:00.000+03:00

Hoca Abdullah efendi,kendisiyle birlikte altı kardeş, Mahmut,*Abdülrahman diger üç kardeşin bilgisine ulaşamadım.
Ve sizlere bir bilgi daha Abdullah efendinin dördü erkek ikisi kız olmak üzere altı çocuğu olmuş.
Ahmet,**Halil, Abdülmecit, Abdülaziz, Ayşe, Vesile.
Soyumuzun IRAK/kufe den kalkıp SURİYE/Şam yada TURKİYE/Mardin'emi önce geldiği ile ilgili çelişkilerim var kesinlik kazanınca sizlerle paylaşacağım.
Ayrıca Abdülmecitin diger kardeşi Abdulaziz'in soy ağacı bilgilerinede ulaştım yakında sizlerle paylaşacağım.
Geriye kaldı Şamdaki kardeşi Halil onun bilgilerine de ulaştım sayılır, kızlarla ilgili kayıt yok, işte Arife teyzenin bilgilerine ,belgelerine olan ihtiyacımızın gerekliliği, Hasan abi bu satırları okumuştur inşallah !, araştırmaya devam edeceğim.
* Arife teyzenin dedesi olan Abdülrahman ,Hüseyin dedemin Babası Abdülmecitin amcası
Abdülrahmanın dört çocuğu olmuş, ŞAKİR,HAMDİYE,MEHMET ALİ,HACI NEZİR.
HACI NEZİR'in altı çocuğu olmuş ARİFE,ADLE,ABİD,NAFİYE,CEMİL,MEHMET ALİ
** Şam'daki dedelerimizden aşağıda fotoğrafta görülen İbrahim İmamın babası
(Bakınız önceki sayfalar 16.10.2006 Tarih ve bugün)

Remziye ÇABUK Definden görüntüler

2007-05-17T12:10:00.000+03:00

15.05.2007 Saat 14.00 eşi Mehmet TARZAN'ın kabrine, onun üstüne defnettik.

ÇABUK Ailesinin acı kaybı...

2007-05-14T11:35:00.000+03:00

Son imamın gelini, sevgili halam Hüseyin-Makbuleden doğma 1931 doğumlu Remziye ÇABUK, ''ANNELER GÜNÜ'' ertesi , MARDİN DEVLET hastahanesi yoğun bakımında 14.05.2007 05.00 sularında hayata veda etmiştir.

Cenazesi ikamet ettiği Ankara'ya intikal ettirilerek , Karşıyaka 'da 15.05.2007 günü Öğlen, cenaze namazını müteakip defnedilecektir.

Başımız sağolsun , ALLAH rahmet eylesin.

ABDÜLMECİT'in SOYAĞACI

2007-01-18T13:49:00.003+02:00

Soldan sağa (bıyıklı olan)Hüseyin dede, aralarındaki en yakışıklı fakat en alçakgönüllü , arkada durmayı tercih etmiş yada garibanı arkaya atmışlar,soldan sağa başta Veysi İrdam'ın babası Ammo Enver, Ammo Abdürrezzak ,Hakkı amca, Şekerci Ammo Ali, Çocuklar soldaki *YOGİ baba Adnan ,ortada kardeşi Bedi, sağdaki amcam Fuat alttaki resim Babam Silah HOCA

Kısa bilgi soy ağaçları görünen Abdullah ve Emine den olma Hicri 1272/1855 doğumlu Ahmet , Hicri 1278/1862 doğumlu Abdülmecit dışındaki diger kardeşlerin soy ağaçları bilgilerine ulaşamadım zaman içinde ulaştıkça siteye konulacaktır.
* YOGİ baba Adnan, WEB sitesi için LİNKLER ''Habercinin sitesi''deki Önemli linkleri, ilgili haberi okumak için ''ABDÜLMECİTİN SOYAĞACI'' başlığının üstüne tıklayın
Not: Küçük yazılı resimler soyağaçlarıdır, üzerlerine tıklayarak büyütebilirsiniz.

Melle AHMET ' in oğlu SON İMAM'ın SOY AĞACI

2007-01-18T13:11:00.003+02:00

İmam deyince takkeli , sakallı biri geldi aklınıza galiba, tahminen 1950 yılı, ve kravatlı ! SON İMAM'ımız ''Ammo Abdulhalim'' ,O yılların Türkiye'sindeki kılık kıyafetle karşılaştırınca ne kadar ileride olduğu hakkında ipucu vermekte, ayakta duran asi genç, oğlu, sigarayı saklama yok, ihtimalen Ammo Abdulhalim farkında değil, eee adı üstünde ''Mehmet TARZAN'' !
aklının ucundan geçermiydi tarihin birinde babasıyla birlikte internette boy vereceği, yok yok bilsede sigarayı elinden bırakmazdı bence siz ne dersiniz ?

Ya Ammo Abdulhalim, ÇABUK soyunun Şeyh ÇABUK'a olan birinci derece hizmetinin kendisi ile sona ereceğini biliyormuydu ? bu sonu önlemek için ne gibi çabaları olmuştu ! şimdi de bunun peşine düşmem gerekiyor.

Renkli foto 2005 yılı Zeki ÇABUK'un evinde çekilmiş soldan sağa yarım görünen ev sahibi, yanında Enver- EL İMAM, Ekrem amca, eşi Rahmetli Arife teyze Hüseyin dedenin dayısı Hac Nadir'in kızı (Babası gibi ailenin geçmişi hakkında oldukça bilgi ve belge sahibi ,çocukluktan itibaran Şam'daki akrabalarımızın yanından büyümüş. Belgelerle ilgili Ekrem amcanın yardımlarını esirgemeyeceğini düşünerek bu vesile ile tekrar duyurmayı ÇABUK ailesi adına görev sayıyorum) yanındaki yeğeni, gelinimiz (Son imamın torunu Zeki ÇABUK'un, eşi),onun yanındaki küçük kızı dilek, diger çok sevimli şirin kızın kim olduğunu bilmiyorum.

ŞİYŞE'nin yolculuğu (II.öyküm)

2006-11-24T11:00:00.000+02:00

Mar-doy otobüsü gelmeden yetişmeliyim, lapa lapa yağan karın altında kaç yıldır yenileyemediğim botlarımın, artık incelmiş ve kayganlaşmış tabanıyla, her an kayıp düşmemek için bir cambaz kıvraklığıyla, hızla ilerliyorum.
Çocukluğumuzdaki kış günlerini hatırlıyorumda, her kayıp düştüğümüzde arkadaşlarla alaycı bir edayla birbirimize söylediğimiz kaç rekat kıldın, ''Allah-ü Ekber yatta geber '' sözleri kulaklarımda çınlıyor biraz hüzün ve buruk bir soğuk kaplıyor içimi ;
sonra tekrar ayaklarımın üşümesi, sözüm ona deri diye, yeni adıyla Osmanlı pazarı, eski adıyla Rus pazarından hemşerimiz olan Kunduracı Abdul Alim'den almıştım.
Botlara neden kızıyorum, sonra adam ne yapsın ki, ''bu kadar paraya bu kadar köfte'' , hem kaç yıl oldu ne söyleniyorum böyle kendi kendime ?

Tabi ki haftalardır mesai yapıp, mesai ücreti alamazsan, olacağı bu, kime çatacağına şaşırır insan bir de şu soğuk olmasa, fakat halime şükür de etmeliyim değil mi ya ! Atölyede sigortasız çalışan, üstelik ikiside mühendis , temizlikçi Svetlena veya montajcı Maksim gibi olsaydım, hem maaşımda onlardan yüksek nankörlük etme, patronun kıymetini bil !
Bir elimde sefer tası diğer elimde atölyenin bulunduğu işhanının girişindeki kitapçıdan aybaşında ödemek kaydıyla büyük oğlum , Kadri' ye aldığım Anna Swell'in Siyah inci ve küçük fareye aldığım boyama kitabı , benzinliğin köşesindeki halk ekmekten aldığım beş ekmeği ve süpermarketin önünde promosyon yapan AYLA yağları firmasının kamyonundan aldığım iki külah patlamış mısırı da aynı poşete koydum.
'' Şu belediyeciler mangalda kül bırakmazlar , halk ekmekten başka bir faydalarını görmedik şimdiye kadar artık yeter , hayat mı bu '' , sefertasının sapı da soğuktan elime yapışmış , derim sıyrılmadan çıkmaz, Şiyşe'yi nasıl tutacağım ?

- Otobüs perona girmek üzerededir acele etmeliyim, babaannemin halasının ikinci kuşak torunlarından Şişko gönderiyor Şiyşe'yi her kış, çocuklar üşütüp hastalandıklarında pişirelim diye, iyi gelirmiş soğuk algınlığına, buradakilerde aynı şeyi Tarhana için söylüyorlar
Ankara yolcularını indirdikten sonra Bursa'ya, oradan da İstanbul'a gidecek olan Mar-doy otobüsüne yetişmek içindi tüm telaşım. Saat 5.30 da AŞTİ 'ye perona girecek , henüz onbeş dakika var merdivenlerden hızla iniyorum ,

- Oda ne , otobüs peronda yolcuları indirmiş şimdi tek yapmam gereken emanetlerin yukarıya çıkmamış olması için dua etmek, aksi takdir de yazıhaneye çıkan Şiyşe için ödeyeceğim para , ''astarı yüzünü geçti'' konusuna dönecek .

Mar-doy 'un yazıhanesi bugünkü kargoların biraz ilkeli, emanetçi deposu gibi, fakat fiyat listesi falan yok, tahmini belirlenmiş fiyatlar, yazıhanedeki Suat amca, öğretmen emeklisi , insiyatif falanda kullanmaz, neme lazım patronlarla kötü olamam, dediği an film kopar, istenen para ödenmeden emanet dışarı çıkmaz.
Şiyşe'yi neden otobüsten almam gerektiğini bilmem anlatabildim mi ?
Bagajdan çıkmadan bitirmeliyim işi, hem muavinlerle samimi olan servisçi Hasip abiyle de eve kadar beleşe giderim.
Fakat geçen aylarda hanımı ölen hasip abiye başsağlığına gitmemiş dahası bir telefon bile açmamıştım yüzüne nasıl bakacağım bilmiyorum.
''Bir de şöyle Mardin'liyim böyle Mardin'liyim dersin yuh sana''.
- O ' da Ankaranın bir ucunda oturmasaydı kardeşim, Keçiören nere Ümitköy nere, zaten şafak sökene kadar mesai yapıyor bir de karşılığını alamıyoruz ! vakit mi kalıyor, pazar günü de kurt sürüsüyle dalaşmış it gibi akşama kadar evde uyuduğum halde, dinlenemiyorum.
Malum nobelli yazarımız ! ORHAN PAMUK'un alıntılarla dolu dedikleri Beyaz Kale kitabını bile hala bitiremedim.
- Aslında yeğenini postahanenin kapısında gördüğümde, öğrenmiş hatta telefon numarasını da almıştım tümüyle haksızım, en iyisi karşılaşınca haberim yokmuş gibi davranıp daha sonra gönlünü alırım .

Allahtan dualarım kabul oldu ,eşyalar yazıhaneye çıkmadan yakaladım annem hep söyler ''Melle Muhammed''(tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte, Mardin'de ĞURS denilen yerde yaşadığı rivayet edilen Şeyh Molla Muhammed) torunlarıyız sakın kimselere beddua etmeyin kabul olur , Ona da babası öyle dermiş hiç inanmam güler geçerim , fakat hep haklı çıkmıştır.
Bu kadar heyacan bana yeter avuçlarım terden su gibi oldu servis gitmeden yetişeyim, kaçırırsam bu havada eve gidene kadar kalıp olurum, çuvalı omuzladım , çuval dediysem öyle bildiğiniz çuvallardan değil on , on beş kilo kadar, haydee bir kapıdan öte kapıya maraton, servis kalkmak üzereyken yetiştim oturmayı hayal bile edemiyorum, içerisi hınca hınç dolu şansım yaver giderse sürücünün hafif sağ arkasındaki kalorifer peteklerinin yanına çuvalı indirir, hem oturur, hem de ısınırım , yoksa yine dua mı etmeliyim, aynen öyle oldu Hasip abiye selam verdim, çuvalı yerleştirip kuruldum, içerde bir telaş, kargaşa , Ankara'ya ilk defa gelenlerin inecekleri yerleri anlatma çabaları Arapça ,Türkçe karmakarışık gidiyor , Hasip abi herkesin nerde ineceğini öğrenip güzergah belirledikten sonra Emek semtine girmiştik bile artık sessiz devam eden yolculuğumuzda radyoda 06.00 haberleri duyalabiliyordum, Kızıltepe'de öldürülen baba ve oğlunun Eskişehir'de bugün duruşması varmış , bu gibi muamma olaylar Mardin'de terörün ekmeğine yağ sürüyor.
Soğuktan buz kesmiş artık yerinde durup durmadığından pekte emin olamadığım ayaklarım, kaloriferin sıcaklığı ile , bileklerinden kopmuş bulutların üzerinde geziniyor hissine kapılmıştım, birazda yorgunluk ve sıcaklığın verdiği rehavetle uyuklamaya başlamış olmamdan herhalde !

Belediyenin asfalt çalışmaları yüzünden delik deşik olmuş yolda çukurlara giren aracın verdiği sarsıntıyla bir an uyanıyor durum normale dönünce tekrar uyuklamaya devam ediyordum, bu kısa uyuklamalar esnasında gördüğüm rüyalarımda baba ne zaman bot alacaksın diyen Kadri'nin , ne zaman mont alacaksın diyen küçük oğlum farenin sesi kulaklarımda,, tam cevap verecekken yeni çukurlara giren aracın sarsıntısıyla tekrar uyanıyor , araç normal seyrine dönünce uyuklamaya devam , oldukça hoş bu durumu yaşayanlar bilirler, yolculuğun bitmesini istemezsiniz.
Bir de yanıbaşımdaki koltukta oturan orta yaşlı , güzel giyimli kadının üzerindeki, yumuşacık, tavşan yada tilki kürkünden yapılmış mantosunun yaydığı O tarif edemediğim hoş kokunun sarhoşluğu da eklenince değmeyin keyfime !
Bizim hatuna böyle bir manto alsam nasıl sevinir diye düşlerken yüzümde hafif bir tebessüm oluşuyor
Tekrar çukura giren aracın sarsıntısı ile uyandığımda kadınla bir an gözgöze geldim , daha fazla komik duruma düşmemek için gözlerimi oğuşturarak silkindim.
Bu sıra arkadaki koltukların boşaldığını farkettim , fakat bu sıcacık yeri ve güzel kokuyu terkedip arkada oturmayı hiçte hazzetmiyorum.
Hasip abi de farketmiş olmalı ki bana hitapla !
- Bak arka sıra boşaldı hem orada rahatca uyuklarsın .
Diyerek, alaycı bir tavırla beni arkaya kovaladı, kürk mantolu kadın, ilk sağ sokağın başında inmek istediğini söylediğinde Etlik Kasalar'dan İncirli'ye giden caddede olduğumuzu farkettim , kendisini karşılamaya gelenlerle birlikte bir sürü valizlerini indirerek bir de hayır duası aldım.
Kalan bir kaç yolcuyu da Meteoroloji ve İncirli'de indirdikten sonra Hasip abiyle başbaşa kalmıştık, kısa hoş beşten sonra yalnızlıktan yakınmaya başlayan, Hasip abinin hanımının öldüğünü yeni öğrenmiş gibi başsağlığı dileyip ve hatta ruhuna Fatiha bile okuduk birlikte, bu zor durumdan da alnımın akıyla sıyırmıştım, kendi kendime söz verdim, bu gibi durumlarda gidemezsem bile bir telefon açıp başsağlığı dileyeceğim en azından.
Annesi Arap babası Kürt olan Hasip abi Keçiörende oturduğu zamanlarda Yozgat ve Kırşehir'lilerle içice yaşamış olmaktanda tamamen melez katledilmiş bir aksanla, arasıra Kürtçe, Arapça kelimeler de kullanarak konuşuyor tüm çabama rağmen kendimi tutamayıp sırıttığımda bana, ne o açıkta birşey mi gördün diyerek, Mardin'lilerin bu gibi durumlarda sıkca başvurduğu bir uslupla azarlıyordu.
Öyle güzel sohbete dalmıştık ki aramızdaki onca yaş farkına rağmen aynı kaderi paylaşan iki gurbetçi, kimi zaman abi, kardeş kimi zaman firma görevlisi , müşteri ilişkisi içinde yıllarca iki arada bir derede fakat saygı,ve uyum içinde yaşadığımız yıllar Reyhani eşliğinde bir film şeridi gibi geçiyor gözümün önünden, eve varmak istemiyor canım , dua etsem kabul olur mu acaba anneciğim !
nebil ÇABUK
24.11.2006 K.ÖREN/ANKARA
her hakkı saklıdır @ 2006

A.nehir ÇABUK 31.03.2004 (up)Deniz ÇABUK 13.08.2006 (down)

2006-11-21T09:36:00.000+02:00

Tarih ve bugün (kemal naci ÇABUK 16.10.2006)

2006-11-20T18:46:00.000+02:00

Sol üstte görülen istiklal Madalyası 18.09.1932 tarihli olup Mustafa Kemal tarafından Soyadı kanunu çıkmadan önceki kendi el yazısıyla imzalanmıştır, Ammo Abdülkerime İstiklal harbinde gösterdiği üstün başarılarından dolayı verilmiştir.(525 sayılı kanunla en büyük oğlu İsmail Hakkı ÇABUK'a intikal etmiştir ,Kırmızı şeritlidir, yıllarca kızı halisenin çeyiz sandığında saklanarak günümüze ulaşmıştır.)
Küçük foto Kore savaşına katılmış Şehmus ÇABUK (Ammo Abdürrezzak'ın oğlu),Orta foto Kıbrıs gazisi Metin ÇABUK (Mehmet Tarzanının oğlu)babası gibi sigarasız yapamıyor,tabiki bunca geçen zaman içinde artık sigaralar filtreli olmuş, elleri arkadan bağlı mağrur birşeylere meydan okur gibi ,şimdi bu satırları okurken gözünden iki damla yaş süzüldümü acaba ? Büyük fotoğraf ise son imamın kardeşi Ammo Imhammet Kurtuluş mücadelesi sonrasında asker.

Mardin'li kalem (BÜLENT TEKİN)

2006-11-20T09:35:00.001+02:00

1954 yılında Mardin’in Derik ilçesinde doğdu. İDMMA(Galatasaray) Kimya Mühendisliği ve ODTÜ(Gaziantep Kampusu) İnşaat Mühendisliği mezunudur. Edebiyatçılar Derneği, BESAM, TYS ve PEN üyesidir. Halen Gırgır Dergisinde yazmaktadır. Yayımlanmış eserleri: Kızıldan Sarıya(şiir), Tarih Tarih Olsun(şiir), Sevdanla Yaşayacaksan(şiir), Kral Situ’nun Hikâyesi(roman), Barışla Güzeldir Sevdam(şiir), Feyyo’nun Felsefesi(roman), Ölümü Vurmak Güneşi Öpmek(şiir), Bir Türkiye Çıkmazı(deneme).

Kendisiyle internet üzerinden tanışma, yazışma imkanı bulduğum,
Bu değerli, alçakgönüllü, dost canlısı, kalemşörü blogculara tanıtmaktan zevk duyuyorum.
İsminin üzerini tıklayarak yazılarını,
www.dosthane.de/bulent_tekin.php adresinde ise duygu yüklü, özgür şiirlerini okuyabilirsiniz

KAZAKİSTAN'da sular durulmuyor

2006-11-15T15:21:00.000+02:00

Site içeriği bakımından Kazak işçilerle ilgili yazı ''habercinin sitesi''ne taşındı.
Bakınız LİNKLER

ŞEYH ÇABUK CAMİİ

2006-11-04T18:58:00.000+02:00

Şeyh Çabuk Camisi (Merkez) , (2000 yılından itibaren Diyarbakırkapı mahallesine dahil edilmiştir)Diyarbakır Kapı Mahallesi’nde bulunan bu caminin kitabesi bulunmamakla beraber, yapı üslubundan XV.yüzyıla tarihlendirilmektedir. Bazı kaynaklarda da bu yapının kiliseden camiye dönüştürüldüğü yazılı ise de bu iddia kesinlik kazanamamıştır. Cami enine gelişen dikdörtgen bir plan düzeni göstermektedir. Avlusuna basit ve sivri kemerli bir kapıdan girilmektedir. Bu avlu içerisindeki camiye kuzeybatısındaki eyvan biçiminde olan kapalı bir bölümden girilmektedir. Giriş eyvanının güneyinde bir mekân bulunmakta olup, bunun türbe veya başka bir amaçla yapılıp yapılmadığı da bilinmemektedir. Bu bölümün bir dergâh fonksiyonunu üstlendiği de ileri sürülmüştür.

Şeyh ÇABUK mahallesinde Şehir merkezinden Diyarbakırkapı,ya giden yolun güneyindedir.
Yapım tarihi belli olmamakla birlikte 15. yy da bugünkü kimliğini kazanmış olma olasılığı yüksektir. Camiye adını veren Şeyh ÇABUK hakkında bilgi yoktur. Sürekli onarım geçirmiş olan yapının 19 yy.daki onarımları ile ilgili olarak Abdülgani efendi
1843 1873 yıllarını vermektedir, bahçe kapısındaki yazıt 1843 tarihlidir.
Cami oldukça geniş bir sahaya yayılmış olup girişin sağ tarafında bulunan tonozla örtülmüş mekanın türbe yada zikir yeri olması muhtemeldir.Ana mekanın örtü düzeni, yapının geçirdiği onarımları ele vermektedir. Doğudaki ikinci ayağın karşısına gelen kapı 1968 de açılmıştır. Ana mekan, enine uzun iki beşik tonozla örtülü neften oluşmaktadır. Bu oluşum bölgedeki mimari gelenekler içinde görünür. Yapının girişinde görülen zaviye benzeri yapı, 15 yüzyıldaki kolonizasyon siyaseti içerisinde önemli rol oynayan ''tekke'' ögesini akla getirdiğinden yapının AKKOYUNLU döneminde inşa edildiği olasıdır. 15 yy. OSMANLI vakıf kayıtları arasında adı geçen ''Şeyh ÇABUK mescidi'' bu tarihlendirmenin sağlığına ışık tutmaktadır.
Kaynak
Bibl. Abdulgani efendi; Altun 1971 52-4 ;Dolapönü 1972.134 ;Göğünç 1969 .110; Paksoy 1967 14 ;Sözen 1981 79-80; Bizbirlik 1995 178-9 Sinclair 1989 208

ÇABUK MAHALLESİ

19. yüzyılın başlarına gelindiğinde Mardin’de mahalle sayısı 13’e çıkmaktadır: Eminüddin Mahallesi, Babü’l-Cedid Mahallesi, Tekye Mahallesi, Cami-i Kebir Mahallesi, ŞEYH ÇABUK Mahallesi, Şeyh Şeyhullah Mahallesi, Şehidiye Mahallesi, Gölasiye Mahallesi, Latifiye Mahallesi, Medrese Mahallesi, Meşkin Mahallesi, Necmeddin Mahallesi72. 19. yüzyılın sonlarına ait salnamelerde de Mardin’de mahalle sayısı, isimleri yazılmadan, 13 olarak gösterilmektedir.

Yukarıda görülen BERAT'I ŞERİF 19 KASIM 1997 tarihinde, Beyoğlu emniyetinde görevli Fikret ÇABUK'un araştırmaları sonucu bulduğu,ömrü vefa etmediğinden kimden nasıl temin ettiği hakkında bilgi alamadığım , kendi el yazısı olan görüntüdeki mektupla tarafıma ulaştırılmıştır.
Her kim ki bu satırları okuya, 2000 yılında elim bir olay sonucu hakkın rahmetine kavuşan Arkadaşım , Kuzenim Fikret ÇABUK'un ruhuna FATİHA okuya,
Fotoğraf orjinali deri üzerine yazılı Hicri 1257 Miladi 1841 senesinde , İslam halifesinin fermanıdır .
BERAT'I ŞERİF'in, sol üst köşesinin görünümüdür, diger parçaları Özcan ÇABUK'un çalışması ile tahrif olan kısımları onarılarak sitede gösteriminize sunulacaktır.

İzini sürdüğümüz Ecdadımızın emaneti şu anda ALMANYA 'daki UNCU ailesinde olup, Hüseyin Dedenin dayısı Hac NADİR tarafından ,O zamanın UNCU ailesinden damadı olan Mahmut BEYAZİ isimli zata verilmiş fakat bir daha teslim alınamamıştır.

Şu andan itibaren UNCU ailesinden beklediğimiz, kendilerine de yakışan davranış bugüne kadar özenle muhafaza ettikleri ECDAD emanetimizi tekrar gerçek emanetçilerine tevdi etmeleri ve bizlerin sekteye uğramış bu görevimizi devam ettirmemizin yolunu açmaları gereğidir, Şeyh ÇABUK' un , son ÇABUK İMAM 'ın ve hatta UNCU dedelerinin ruhları da bundan sonra daha bir huzura kavuşacaktır.

Vakıadir ki bu zamana kadar bizlerin yerine onurla sürdürdükleri bu yüce görev bundan sonra ÇABUK torunlarının hakkı ve görevidir.
Bu emanetin devriyle şimdiye kadar yapmış oldukları bu görev daha bir kutsallık kazanacak ve ÇABUK soyunun kendilerine minnettarlığı ebede kadar sürecektir, mamafih bundan sonra rızamız olmadan ECDAD emanetimizin saklanması emanetin ruhuna bile tezat oluşturmakta ve herhangi bir süs eşyasından öte bir anlamı ve kıymeti harbiyesi kalmamaktadır.

Son imamın torunu ''Mehmet TARZAN''ın oğlu Sabri ÇABUK ALMANYA'da ECDAD emanetimizi muhafaza eden UNCU ailesi ile görüşmüş fakat bir sonuç alamamıştır, çabamız sürecek ve Bir gün SU ÇATLAĞINI tekrar bulacak.
Cami fotoğrafları : Vedat ÇABUKOĞLU
Diğer fotoğraflar : Özkan ÇABUK

Anlamlı resimler

2006-11-03T14:24:00.000+02:00

Site içeriği bakımından Anlamlı resimler yazısı ''habercinin sitesi''ne taşındı.
Bakınız LİNKLER

İlk öyküm

2006-11-02T16:16:00.000+02:00

TÜRKİYE DUBLİN İRLANDA MARDİN

Medeniyetlerin beşiği Mardin'e ilk gelişiydi.
Adını tarihteki İrlanda'lı Kelt'lerin savaş tanrısından alan Mr. Morrigan'ın, Mardin 'e yolculuğunun sebebi tarihe ve insanlara olan aşırı tutkusuydu. Yazları da okulda ders verip daha fazla para kazanmak yerine, dünyanın değişik coğrafyalarını gezerek toplumların inanç ve yaşam biçimlerini araştırma ,gözlemle geçiriyordu.

Dublin'de topu topu sayısı on kişiyi bulmayan bir kaç Türk aileyle de dostluk kuramamış, Türkiye'yi öğrenme şansı dahi olmamıştı, Çoğu Avrupalı gibi suç oranının hayli yüksek olduğu ön yargısına ragmen herseyi göze alarak gelmisti Mardin'e,
Yağmurlu ülkenin soğukkanlı insanı kısa sürede sıcak iklimin sıcakkanlı, insanlarıyla tanışmış,kaynaşmış Mardin'i gönlünün Avrupa birliğine kabul etmişti. Kırklar kilisesinde, Deyrulzafaran'da özgürce dinlerini yaşayan, eğitim alan Hristiyan Süryanilerin, Müslüman Türk ve Kürtlerle sorun yaşamadıklarını öğrenmiş , duyduklarına inanamamıştı.
ÇABUK mahallesinde, Kırklar kilisesinin çan sesleriyle, Şeyh ÇABUK camisinden yükselen ezan seslerinin birlikte çıkardığı aksak ritmi yakalamış, cenaze namazlarına katıldıklarını söyleyen Süryanilerdende bir o kadar etkilenmişti.

Büyülenmiştim sanki, artık her yıl ülkenize gelmekle kalmıyor dostlarımın da gelmesini sağlıyordum diyor, ve anlatmaya devam ediyordu, tatiller ziyaretlere dönüşmüş artık Mardin'i benimsemeye başlamıştım
Yıllar sonra ki ziyaretlerimden birisinde ilginç bir teklif aldım, yeni açılmakta olan bir koleje İngilizce öğretmeni alınacakmış, teklif gelince kabul ettim,resmi işlemlerin kolaylaşmasına Mardin valiliği ön ayak oldu . Mardin'e yerleştim, okulumu çok seviyorum, civar köylerden başarılı öğrenciler burslu kabul ediliyor.
Öğrencilerime derste İrlanda tarihiyle ilgili bir olayı aktardım 1846’da İrlanda’da "büyük patates kıtlığı" baş gösterdiğinde, yarım milyon kişi dünyanın gözü önünde açlıktan ölürken, bir tek Osmanlı, yaptığı patates yardımıyla İrlandalıların biraz olsun imdadına yetişebilmiş.
Yanlış tarım politikalari ve iklimin elverişsizliği sonucu, O dönemde yegane besin ve geçim kaynağı patates olan İrlandalılar, "blight" isimli mantar hastalığı patatese düşüp kıtlığa sebep olunca, topraklarının kirasını İngilizlere veremez olmuşlar.
Toprak sahipleri, 100 bin kişiyi sokağa atıp, yerlerine kirasını "bir şekilde" ödeyebilen inek ve koyunları toprağın yeni kiracıları olarak belleyince, İrlanda’dan Yeni Dünya’ya "büyük göç" baslamış.

Tarihte Osmanlı egemenliğinin başarısı da bu politikadan kaynaklanıyor diye düşünüyorum.
Araştırma merakım bu zaman süresinde Osmanlı ve Cumhuriyet tarihini de öğrenmeme neden oldu.
Kendimi fahri bir Türk elçisi gibi görüyorum, kendi vatanıma tatile gider oldum , hala Türklerin yeni tanıştıkları birine ilk sordukları ve bir türlü alışamadığım nerelisin ! sorusuna Mardin'liyim diye cevap veriyorum.
Tatillerimde İrlanda'da Türkleri ve Atasını anlatıyorum , ''YURTTA BARIŞ DÜNYADA BARIŞ '' ilkesine sahip çıktıkça Türk insanının ,Avrupa insanıyla hoşgörü ve dostluk bağlarını daha hızla kuracağına , bu ilkeye sahip bir toplumun fertlerinin iyi bir eğitim ve iş olanakları sağlandığı takdirde en son yapacakları işin suç işlemek olacağına inanıyorum.

Tam öyle güzel anlatıyorsunuz ki, memleketimle gurur duyuyorum ,bakın size bir şey söylemek istiyorum, dediğim sırada ;
Birden omuzuma dokunulduğunu farkettim, uzun boylu, temiz giyimli, kara kalın kaşları alnının ortasında birleşmiş, renkli gözlü, yüzü traşlı ,görünüşü insana güven hissi veren, orta yaşın üzerindeki muhtemelen camide imam yada müezzin olan kişi tepemde , gülümseyerek,
- Kalk ! evladım, kapanma saati geldi, dedi.
Başkaca bir şey söylemesine fırsat vermeden kucağımdaki Çabuk camisinde yatan haberci, kitabını eline tutuştup ,birazda utanıp,sıkılmış bir halde,
- İyi akşamlar
diyerek arkama bakmadan, telaşla camiden ayrıldım, ayakkabılarımı nasıl giydiğimi bile hatırlamıyorum, merdivenlerden birer ikişer çıkıp, caddenin hemen öte tarafındaki evimizin olduğu karanlık sokağa dalıp, kayboldum.
Her hakkı saklıdır @ 2006

Nebil ÇABUK
K.ÖREN / ANKARA-12.10.2006
Henüz hiç bir blogcunun yazı yazmadığı bloguma geçen ay yazdığım (18.11.2006) bugün son halini verdiğim ,ilk öykü denememi paylaşıyorm.
Saygılarımla

Başlangıç

2006-11-01T09:10:00.000+02:00

Merhaba bu ilk yazım uzun süredir düşündüğüm halde bir fırsat yaratıp blog sahibi olamadığımdan bugüne kısmetmiş,
ÇABUK MAHALLESİNDE YATAN HABERCİ ! konusuna da açıklık getireceğim bir zaman sonra.
İyi bir başlangıç yazısı yazmak uğruna dün akşam açtığım bloga yazmayı bu sabaha kadar erteledim ,nasıl olursa olsun bir tarafından başlamak gerekiyor ,ilginç olan tesadüfi tarih yakalamış olduğum onuda şimdi farkettim .
Arkadaşlarla birbirinize mesaj göndermek belli süre sonra kesmiyor insanı, yada en azından benim için böyle oldu arayış içinde burayı buldum.
Neden burası ?
Uzun zamandır okuyorum, bu bloglarda yazılanlar diğerlerine nisbeten daha aklıcı geldi bana belki de ondan bilmiyorum .
Yalnız şunu aklım kesmiyor bu blogu buldunuz, okudunuzda, vakit ayırıp kim cevap yazar ?
İnşallah yanlış bir seçim değildir okuyan ve cevap yazan oldukça daha akılcı yazılar yazacağıma inanıyorum.
Görüşmek dileğiyle tüm blogculara saygılar sunarım.
nebil ÇABUK
01.11.2006